چگونگی استفاده از اسامی مشارکتی خارجی

قوانین تجارت

چگونگی استفاده از اسامی مشارکتی خارجی

این درسته که متقاضیان ثبت شرکت باید از اسم­های ایرانی برای شرکتشون استفاده کنن، ولی بعضی وقتا هم پیش میاد که شرکت­های تجاری تصمیم میگیرن که برای انجام معاملات بین­المللی  و یا صادرات و واردات کالا و خدماتشون، از نام­های خارجی استفاده کنن؛ سوابقی که وجود داره نشون میده که به علت دخالت سایر دستگاه­ها، اداره­های ثبت دربارۀ این موضوع خیلی سخت گیری میکنن. به هر حال اگر در شرکت سهامدار خارجی وجود داشته باشه، میشه از اسامی خارجی استفاده کرد.

طبق قانون لازم نیست که محصولات خارجی که اسم خاص دارن، اسم خودشونو به فارسی تبدیل بکنن، همینطور مؤسساتی هم که این محصولات رو عرضه میکنن، میتونن اسمشون رو تغییر ندن، بنابراین میشه گفت که ادارات ثبت صلاحیت این رو ندارن که این اشخاص حقوقی رو مجبور به تغییر نام کنن.

همینطور در مصوبۀ هیئت وزیران، اینجوری پیش بینی شده که شرکت­هایی که سرمایه­ گذار خارجی دارن میتونن از اسامی خارجی استفاده کنن، در تبصرۀ این آیین نامه اومده که:

مؤسسه­هایی که در کشورهای دیگه محصولاتی با یک نام تجاری خاص تولید میکنن، اگر در ایران سرمایه­گذاری کنن، میتونن برای ثبت شرکت سرمایه­پذیر و عرضۀ محصولات تولید شده در ایران، با رعایت قوانین و مقررات مربوطه) از اسم شرکت خارجی سرمایه­گذار و نام تجاری خاص اون محصولات استفاده کنن.

هر شرکت خارجی میتونه شعبه­ها و نمایندگی­هاشو با نام خودش ــ همون نام شرکت اصلی خارجی ــ به ثبت برسونه، بنابراین برای جذب سرمایه­گذار خارجی و بهبود فضای کسب و کار نباید در زمان تأیید نام، دربارۀ این موضوع مانعی به وجود بیاد.

با توجه به اون چیزایی که تا حالا گفته شد، و عضویت ایران در معاهده­های مختلف مثل معاهدۀ پاریس و سازمان مالکیت معنوی (وایپو)، و در خواست عضویت ایران در سازمان تجارت جهانی، و با توجه به استاندارد سازی نحوۀ شروع کسب و کار، این دسته از محدودیت­های غیرتخصصی برای تعیین نام و انتخاب اسم­های خارجی، باعث آسیب رسیدن به تجارت و اقتصاد مقاومتی میشه، و از بهبود فضای کسب و کار جلوگیری میکنه.


لطفا به این محتوا امتیاز دهید